Phising wat is dat?

Een paar kliks en je spaarrekening is leeggehaald: zo pakken internetoplichters het aan
Internetfraudeurs hebben vorig jaar weer tientallen miljoenen buitgemaakt bij goedgelovige mensen, door hen te laten klikken op een link die leidt naar een frauduleuze website. ‘Phishing’ heet het fenomeen, en in het coronajaar 2020 kende dat wereldwijd een enorme stijging, mede door de groeiende professionaliteit van de oplichters. Hoe kan je ervoor zorgen dat je desondanks niet in de val trapt? ,,Ik ben zelf een IT’er. En toch ben ik er met mijn open ogen ingetuind.” Davy Lambrechts (40) vertelde eind vorig jaar in het Belgische De Morgen hoe zelfs hij zich had laten misleiden door internetfraudeurs. Dat ging zo: op zijn smartphone ontving hij een bericht, zogezegd van de klantenservice van zijn bank. Het ging over de aanvraag van een nieuwe digipas, een apparaatje om veilig te internetbankieren. Het enige wat Davy moest doen, was op een link klikken om zijn nieuwe pas te bestellen. Hij kwam terecht op een website die er exact hetzelfde uitzag als die van zijn bank, en volgde de instructies. In werkelijkheid bestelde Davy helemaal geen digipas, maar had hij door op de link te klikken de toestemming gegeven om 10.000 euro van zijn rekening te halen – het volledige bedrag dat op zijn spaarrekening stond. Op het moment dat hij dat in de gaten had en naar de politie stapte, was dat geld al lang gepind bij enkele bankautomaten in Nederland.

Meer online door corona
Het verhaal van Davy is geen uniek geval. Daar waar internetfraudeurs vroeger geld probeerden te ritselen via e-mails waarin het aantal schrijffouten niet op één hand te tellen was, of waarin ze het logo van je bank zo slecht gekopieerd hadden dat zelfs de meest goedgelovige ziel kon vermoeden dat er iets niet klopte, gaan ze nu een stuk professioneler te werk. Ze bouwen websites zó goed na dat het lijkt alsof je rechtstreeks zaken doet met je bank of telefoonaanbieder, en ontfutselen ze via valse links je geld of pincode. Door de coronacrisis deden bovendien een stuk meer mensen online zaken, en fraudeurs speelden daar handig op in om hen om de tuin te leiden.

In België werden in 2020 zo’n 67.000 fraudegevallen gemeld. Dat is vijf keer meer dan het jaar ervoor, en maar liefst tweehonderd keer meer dan vijf jaar geleden, toen er ‘slechts’ 283 frauduleuze transacties geteld werden. Oplichters maakten in het land vorig jaar 34 miljoen euro buit: meer dan vier keer zoveel als in 2019 en bijna 34 keer zoveel als in 2015.

Banken hebben al verschillende systemen ingebouwd om phishing zoveel mogelijk te voorkomen. Maar ook voor jou als klant zijn er zaken waarop je kan letten. Zo adviseren vrijwel alle banken om alleen overschrijvingen uit te voeren via de vertrouwde app van de bank op je smartphone. Doe je het via de computer, typ de link dan rechtstreeks in de browser, want ook via zoekmachines kunnen oplichters je naar een valse website leiden. Geef ook nóóit je pincode naar aanleiding van een mail, sms of bericht via sociale media. Ben je toch in de val gelopen, neem dan zo snel mogelijk contact op met je bank, en blokkeer eventueel je pinpas.

Een goed wachtwoord!

Een goed wachtwoord is het halve werk
Een goed wachtwoord draagt ook bij aan de veiligheid van uw (persoons)gegevens. Er is ook steeds meer aandacht voor onze digitale veiligheid. Op 24 november is het zelfs ‘internationale verander je wachtwoorddag’. We worden steeds meer bewust gemaakt van de risico’s.

Een langer wachtwoord is over het algemeen moeilijker te hacken dan een kort wachtwoord. U kunt bijvoorbeeld ook twee keer uw wachtwoord achter elkaar zetten, dat maakt al dat uw wachtwoord moeilijk te hacken valt.
Een zin als wachtwoord is het beste. Dit zorgt er namelijk voor dat een hacker miljardencombinaties krijgt wat ervoor zorgt dat hij tientallen jaren bezig is om achter het wachtwoord te komen.
Als u uw wachtwoord in één keer sterk maakt, dan hoeft u deze ook niet continu te veranderen.
Alle woorden uit het woordenboek zijn binnen 7 seconde te hacken. Gebruik dus nooit voorspelbare woorden, maar altijd zinnen. Een leesteken toevoegen of cijfers maken het wachtwoord nog sterker.
Drie woorden achter elkaar zetten is ook een goede mogelijkheid. Dus bijvoorbeeld Stoelgordijntafel#2020. Deze combinatie valt niet (eenvoudig) te hacken.
Als men vanwege bedrijfsveiligheidsredenen het wachtwoord moet vervangen, dan is het in bovenstaande geval voldoende om 1 letter in de zin te wijzigen. Het wachtwoord blijft sterk.
Op sommige websites waarbij u een account moet aanmaken, heeft u maar een beperkt aantal tekens om een wachtwoord aan te maken. Dit maakt een website gevoelig voor hackers en in dat geval kunt u er beter voor kiezen om geen (persoons)gegevens te verstrekken. Let hier dus ook op bij uw eigen organisatie. Mocht u een website hebben waarbij men een account kan aanmaken, beperk het aantal wachtwoordtekens dan niet. Zakelijk: Door het beperken van het aantal tekens verplicht u uw klanten om een voor de hand liggend wachtwoord te kiezen. Op deze manier bent u als bedrijf, en zijn uw klantgegevens, kwetsbaarder voor internetcriminelen.

Phising

Phishing
Phishing wordt ook steeds vaker gebruikt om achter gevoelige informatie te komen. Phishing is een vorm van internetfraude waarbij internetcriminelen persoonlijke gegevens of wachtwoorden proberen te stelen. Iemand in de organisatie heeft op een verkeerde link geklikt, een verkeerde bijlage geopend of gereageerd op een verkeerde e-mail.

Regelmatig worden er e-mails gestuurd met een link omdat u iets gewonnen zou hebben of omdat u nog aanvullende gegevens moet aanleveren.

De meeste e-mails zijn qua opmaak niet van echt te onderscheiden. Logo’s en teksten zijn precies hetzelfde als de originele opmaak. Het lijkt alsof de desbetreffende legitieme organisatie de e-mail heeft gestuurd. Controleer altijd het e-mailadres. Daaraan ziet u vrijwel direct dat dit een vreemd e-mailadres is dat niet bij de desbetreffende organisatie past. Ook is er vaak een e-mailadres in de CC meegenomen. Ook dit e-mailadres is meestal een adres dat niet bij het bedrijf hoort.

Mocht u niets vreemds opmerken aan het e-mailadres, maar u twijfelt toch, google dan zelf de site maar klik nooit op de link, tenzij u er 100% zeker van bent dat deze betrouwbaar is.

Tip 1: vertrouw de weergavenaam niet
Een favoriete phishing-tactiek bij cybercriminelen is om de weergavenaam van een e-mail te vervalsen. Return Path analyseerde meer dan 760.000 e-mailbedreigingen gericht op 40 van ‘s werelds grootste merken en ontdekte dat bijna de helft van alle e-mailbedreigingen het de merknaam van het bedrijf in de weergavenaam zetten. Denk hierbij aan Univé, ING, Nike etc.

Tip 2: Kijk maar klik niet
Beweeg je muis over links in de hoofdtekst van de e-mail. Als het linkadres er vreemd uitziet, klik er dan niet op. Als je de koppeling wilt testen, open je een nieuw venster en typt het adres van de website rechtstreeks in, in plaats van te klikken op de koppeling van ongevraagde e-mails.

Tip 3: Controleer op spelfouten
Grote merken zijn behoorlijk serieus over e-mail. Legitieme berichten hebben geen grote spelfouten of een slechte grammatica. Lees je e-mails aandachtig en meld alles dat verdacht lijkt. Je kunt phising e-mails melden op de site Fraudehelpdesk.nl.

Tip 4: Analyseer de aanhef
Is de e-mail gericht aan een vage ‘gewaardeerde klant’? Zo ja, let op: legitieme bedrijven gebruiken vaak een persoonlijke aanhef bij je voor- en achternaam.

Tip 5: Geef geen persoonlijke informatie op
Legitieme banken en de meeste andere bedrijven zullen nooit via e-mail om persoonlijke inloggegevens vragen. Geef ze niet op.

Tip 6: pas op voor urgente of bedreigende taal in de onderwerpregel
Het oproepen van een gevoel van urgentie of angst is een veel voorkomende phishing-tactiek. Pas op voor onderwerpregels die beweren dat je ‘account is opgeschort’ of dat je account een ‘ongeautoriseerde inlogpoging’ heeft uitgevoerd. Daarnaast wordt vaak gedreigd met een aanmaning die je moet betalen.

Tip 7: Controleer de handtekening
Gebrek aan details over de ondertekenaar of hoe je contact kunt opnemen met een bedrijf, suggereert sterk een phish. Legitieme bedrijven verstrekken altijd volledige contactgegevens.

Tip 8: Klik niet op bijlagen
Het opnemen van kwaadwillende bijlagen met virussen en malware is een veel voorkomende phishing-tactiek. Malware kan bestanden op je computer beschadigen, je wachtwoorden stelen of bespioneren zonder je medeweten. Open geen e-mailbijlagen die je niet verwachtte te ontvangen.

Tip 9: Geloof niet alles wat je ziet
Phishers zijn buitengewoon goed in wat ze doen. Alleen omdat een e-mail overtuigende merklogo’s, taal en een schijnbaar geldig e-mailadres heeft, wil dat nog niet zeggen dat het legitiem is. Wees sceptisch als het op je e-mailberichten aankomt – als het er zelfs maar enigszins verdacht uitziet, open het dan niet.

Tip 10: Maak gebruik van een Spamfilter
Een oplossing om phising e-mails op te sporen, is ESET Mail Security. Met ESET Mail Security krijg je extra beveiligingslagen op de e-mail die dreigingen opspoort en stopt voordat ze de gebruiker bereiken.

Identiteitsfraude

Bewijs maar dat u het (niet) bent!

Identiteitsfraude neemt toe
In Nederland is de identiteitsfraude over het algemeen hoger dan in het buitenland. Dit heeft ermee te maken dat men in het buitenland het merendeel regelt via een loket. In Nederland kunt u tegenwoordig bijna alles digitaal regelen waarbij het voldoende is om een kopie van uw ID te overleggen. Dit betekent dus dat er online veel meer van u te vinden is. Dit brengt risico’s met zich mee en het vergroot de kans dat uw identiteit misbruikt wordt.

Door de digitale wereld waarin wij leven, beschikken bedrijven tegenwoordig veel vaker over gevoelige informatie die interessant is voor hackers. Hoe meer informatie zij kunnen ‘stelen’, hoe groter het risico dat uw identiteit wordt gestolen.

De meeste bedrijven zijn betrouwbaar en goed beveiligd, maar ook zij lopen de kans om gehackt te worden. Uw gegevens kunnen dus, zonder dat u het weet, in handen vallen van criminelen. Het is daarom van belang om de gevolgen zo laag mogelijk te houden, mochten uw gegevens toch in verkeerde handen vallen. Het is daarbij belangrijk dat u niet teveel (persoons)gegevens verstrekt aan organisaties. Zorg er altijd voor dat uw BSN afgeschermd is en zet bijvoorbeeld op de kopie van uw ID-bewijs de datum en voor welke organisatie de kopie bedoeld is. Hiermee voorkomt u dat criminelen, in het geval dat het bedrijf wordt gehackt, er iets aan hebben. Stuur op marktplaats bijvoorbeeld nooit een kopie van uw ID-bewijs. Andere mensen kunnen uit uw naam contracten of abonnementen sluiten zonder dat u het door heeft. Soms zijn de gevolgen niet te overzien en zit u ongewild vast aan langdurige contracten met hoge kosten. In dat kader is het beter om te voorkomen dan te genezen.

Ook uw bedrijf loopt risico. Hackers kunnen bestanden gijzelen en ‘losgeld’ vragen voordat ze de bestanden teruggeven. Klantgegevens kunnen op straat liggen waardoor uw bedrijf forse reputatieschade lijdt. Wees er dus bewust van welke informatie u geeft en welk risico u daarbij neemt. Het is daarbij natuurlijk ook belangrijk dat u de privacywetgeving in acht neemt. Vandaag, 28 januari is het de ‘Europese dag van de privacy’. Naast dat het altijd leuk is om iets te vieren te hebben, is het ook goed om stil te staan bij uw privacy.

Pensioenen & Hypotheken

Zoals de meeste relaties van Snoek & Schepman inmiddels al weten is mijn collega Edward de Vries werkzaam op gebied van Hypotheek advies- & bemiddeling.
Edward is echter ook Pensioenadviseur. Voor alle vragen op gebied van uw pensioen en lijfrenteverzekeringen kunt u rechtstreeks contact opnemen met Edward.

Telefoonnummer: 06-44643578

Faillissement verzekeraar, wat nu?

Er is geen thumbnail

Een kapitaal bij een verzekeraar valt altijd onder het faillissement
De meeste mensen weten dat er een speciale regeling geldt wanneer een bank failliet gaat. Dan ben je onder het zogenaamde depositogarantiestelsel verzekerd tot € 100.000 per persoon per bankinstelling. Dus als je samen een en/of rekening hebt, ben je tot € 200.000 verzekerd.

Het kapitaal dat je bij een verzekeraar bij elkaar hebt gespaard in een verzekering, valt altijd onder het faillissement van de verzekeraar. Ook als je bijvoorbeeld via een lijfrenteverzekering belegt in beleggingsfondsen zonder enige garantie. Je draagt dan zelf de risico’s van koersdalingen, maar juridisch gezien is het geld van de verzekeraar.

Bij een beleggingsrekening  ben je zelf eigenaar van de beleggingen. De bank is dan alleen tussenpersoon. Bij een faillissement van de bank blijven de beleggingen van jou en vallen deze dus niet onder het faillissement.

Opvangregeling bij een dreigend faillissement
Bij een eventueel faillissement van een levensverzekeraar geldt de opvangregeling. Deze gaat tot 134 miljoen. De opvangregeling is een preventief middel. De Nederlandsche Bank (DNB) zet de regeling in op het moment dat de verzekeraar nog aan zijn verplichtingen kan voldoen, maar de kans bestaat dat hij dat in de toekomst niet meer kan.  Die 134 miljoen lijkt een flink bedrag, maar is te weinig als een grote levensverzekeraar omvalt.

Gelukkig is de kans op een faillissement van een verzekeraar kleiner geworden in vergelijking met een paar jaar geleden. De solvabiliteit van de grote en de meeste kleine levensverzekeraars is redelijk op orde.  De solvabiliteit geeft aan in welke mate een organisatie aan haar verplichtingen kan voldoen. Wil je weten hoe jouw levensverzekeraar er voor staat? Dan kun je dat nakijken via de site van DNB.

De solvabiliteit van verzekeraars zal echter omlaag gaan, als zij bijvoorbeeld miljarden moeten uitkeren als gevolg van gerechtelijke uitspraken over zogenoemde woekerpolissen. Tot 2008 werden bij veel beleggingsverzekeringen hoge eindkapitalen voorgespiegeld, die op het eerste gezicht haalbaar leken. Onder andere door de hoge kosten die de verzekeraar afhaalden van de inleg en/of het jaarlijkse beleggingsrendement, worden de beloofde eindkapitalen niet bereikt. Deze verzekeringsproducten kennen we nu als woekerpolissen.

Een levensverzekeraar die in de problemen kwam is Conservatrix. Dit jaar verkocht aan de Nederlandse onderneming Trier Holding, onderdeel van de Amerikaanse investeerder Eli Global. De rechtbank Amsterdam heeft toestemming gegeven voor de aandelenoverdracht waarop toezichthouder De Nederlandsche Bank had aangedrongen. De solvabiliteit van de verzekeraar was al geruime tijd zorgwekkend, reden waarom Conservatrix al sinds 2015 geen nieuwe verzekeringen meer verkocht. Conservatrix had volgens DNB onvoldoende middelen om te kunnen voldoen aan de toekomstige verplichtingen richting polishouders. In zo’n geval kan DNB de aandeelhouders dwingen afstand te doen van de aandelen en die over te dragen aan een partij die wel voldoende in kas heeft. Het bedrijf zal op een nieuwe locatie en onder een nieuwe naam worden voortgezet.

Polishouder is preferente schuldeiser
Levensverzekeraars gaan niet zomaar failliet, maar als het gebeurt kost het je altijd geld. Het is niet zo dat het hele kapitaal verdwijnt, maar je kunt wel tientallen procenten kwijtraken. Als polishouder ben je een preferente schuldeiser, waardoor je voorrang krijgt op andere schuldeisers. In 1995 ging levensverzekeraar Vie d’Or failliet. De polishouders raakten uiteindelijk 20% van hun verzekerd kapitaal kwijt.

Er wordt nieuwe wetgeving ontwikkeld voor het voorkomen en eventueel afwikkelen van faillissementen van verzekeraars. Deze wetgeving komt in de plaats van de huidige opvangregeling. Omdat de nieuwe wet niet veel garanties biedt voor de polishouders, is de Consumentenbond tegen het wetsvoorstel. Met de wet worden namelijk de rechten van de polishouders omgezet in aandelen. De Consumentenbond vindt dat onwenselijk. Zij geven aan dat een verzekering afsluiten iets wezenlijks anders is dan ergens aandeelhouder worden. Het is echter nog maar de vraag of de politiek rekening zal willen houden met de bezwaren van de consumentenbond.

Samenvatting:
Het proces na een faillissement van een levensverzekeraar loopt voor een levensverzekering anders dan bij een bankrekening of beleggingsrekening. Dit kan leiden tot financieel nadeel voor de verzekeringsnemer. Het toezicht op levensverzekeraars is streng en er zal niet snel een verzekeraar omvallen.

Polishouders in onzekerheid door faillissement verzekeraar Conservatrix

De noodlijdende levensverzekeraar Conservatrix is door de rechter failliet verklaard. Dat gebeurde op verzoek van De Nederlandsche Bank.

Vanwege de problemen bij Conservatrix stelde DNB daar in september al een curator aan. Dat was geen faillissementscurator, maar iemand die DNB kan aanstellen bij een verzekeraar die niet aan de wettelijke kapitaaleisen voldoet.

‘Overdragen aan andere verzekeraar’

Nu zijn er dus ook faillissementscuratoren aangesteld, die gaan kijken wat er met het bedrijf moet gebeuren. Conservatrix zegt dat nog niet duidelijk is wat de gevolgen zijn voor polishouders. “In het belang van de polishouders onderzoeken de curatoren of de verzekeringen kunnen worden overgedragen aan een andere verzekeraar die financieel gezond is.” Mogelijk worden polishouders dan gekort op hun verzekering.

Het is voor het eerst sinds 1995 dat er in Nederland een verzekeraar failliet gaat. Conservatrix heeft rond de 70.000 klanten.

Polishouders geschrokken

“We zijn geschrokken, we hadden niet verwacht dat er nu al een faillissement zou komen”, zegt Dirk Jongmans, voorzitter van de Stichting Polishouders Conservatrix. Sinds duidelijk werd dat de verzekeraar in de problemen zat hebben al meer dan duizend polishouders zich bij die stichting aangesloten.

“Dit is zeker niet goed voor polishouders”, aldus Jongmans. Zelf heeft hij een lijfrentepolis bij Conservatrix, die bedoeld is als pensioenvoorziening. “Ik hoop dat ik in ieder geval mijn inleg terugkrijg. Het geplande eindkapitaal zal ik wel niet meer halen. Dus ik zal zelf ook voorzieningen moeten treffen om aan het pensioen te komen dat ik wilde.” De stichting heeft morgen een gesprek met de curatoren.

‘Onvermijdelijk’

“Een faillissement was helaas onvermijdelijk omdat Conservatrix niet in staat was om aan de kapitaaleisen te voldoen”, zegt DNB in een reactie. “En een alternatieve oplossing binnen afzienbare termijn bleek niet mogelijk.

“Wij hebben ons tot het laatste moment ten volle ingezet voor onze polishouders. Dat dit ondanks getroffen maatregelen niet gelukt is, voelt wrang” zegt René Collé, CEO van Conservatrix.

In mei maakte Conservatrix al bekend onvoldoende buffers te hebben om aan zijn toekomstige verplichtingen, het uitbetalen van levensverzekeringen, te voldoen. In juli zei het bedrijf die buffers ook niet binnen de vereiste tijd te kunnen terugbrengen naar het verplichte niveau.

CONSERVATRIX FAILLIET!!!!!

Utrecht, 8 december 2020 – Vandaag heeft de rechtbank Amsterdam op verzoek van De Nederlandsche Bank het faillissement van Conservatrix uitgesproken. De rechtbank heeft mr. drs. W.J.M. van Andel en mr. E.L. Zetteler van Wijn & Stael Advocaten aangesteld als curatoren. Curatoren zijn vanaf de uitspraak van het faillissement verantwoordelijk voor Conservatrix en zijn aangesteld om de belangen van de schuldeisers, waaronder de polishouders, te behartigen. 

Op dit moment is nog niet duidelijk wat de concrete gevolgen van het faillissement voor de polishouders zijn. In het belang van de polishouders onderzoeken curatoren of de verzekeringen van Conservatrix kunnen worden overgedragen aan een andere verzekeraar die financieel gezond is. Op korte termijn ontvangen de polishouders een persoonlijke brief waarin namens curatoren meer informatie zal worden verstrekt over het vervolg van het proces.

De directie betreurt het ten zeerste dat de getroffen maatregelen niet tot een positieve uitkomst hebben geleid. Wij hebben ons tot het laatste moment ten volle ingezet voor onze polishouders. Dat dit ondanks de getroffen maatregelen niet gelukt is, voelt wrang” aldus René Collé, CEO van Conservatrix.

Relevante ontwikkelingen in het faillissement van Conservatrix zullen namens curatoren op de website van Conservatrix worden vermeld (www.Conservatrix.nl). De komende periode zal alle informatie die op dat moment gedeeld kan worden over de producten en dienstverlening van Conservatrix op deze website worden gepubliceerd.

Verplichte AOV voor zelfstandigen (WAZ)?

Eind jaren ’90 werd de WAZ geïntroduceerd, met hetzelfde doel als dat ten grondslag ligt aan de huidige plannen: het bieden van een basisvoorziening voor het geval een zelfstandige arbeidsongeschikt wordt.

Die WAZ heeft een jaar of zes bestaan en is uiteindelijk afgeschaft wegens de combinatie van een hoge premielast en een relatief lage uitkering. Veel verschil tussen toen en nu zie ik niet. De premie ligt op een vergelijkbaar niveau (zo’n acht procent van het belastbaar inkomen) en daarmee lijkt voor de hand te liggen dat de klacht over een hoge premielast – terecht of niet terecht – er al zal zijn vóór de regeling zelf.

De uitkering ligt als ik het goed begrijp iets hoger dan destijds (nu 100 procent minimumloon, toen 70 procent), maar zal door vele zelfstandigen nog steeds als laag worden ervaren. Dat laatste probleem zou je dus kunnen oplossen door de bovenwettelijke verzekeringsoptie waarin nu voorzien wordt. Die mag dan wel gebaseerd worden op een publiekrechtelijke basis (dus: de wet gaat voorschrijven dat die optie er moet komen), maar zolang die optie uitgevoerd moet gaan worden via de portemonnee van de private verzekeraars, zullen daar dus ook de private tarieven aan worden gehangen en dat geldt al helemaal als de verzekeraars beperkt gaan worden in de gezondheidsvragen die ze mogen stellen. Die premies zullen, bij gebrek aan voldoende informatie om het risico juist in te kunnen schatten, eerder hoger dan lager worden. En als zelfstandigen nu al een zeer beperkte bereidheid hebben zich tegen het arbeidsongeschiktheidsrisico te verzekeren, zie ik dat door die bovenwettelijke optie nog niet veel beter worden.

Het zal dus hoofdzakelijk beperkt blijven tot die nieuwe WAZ. Daar gaat dan nog bij komen dat de re-integratie-inspanningen van het UWV moeten komen. Daar zie ik een lange termijn gevaar in: het UWV is niet gewend re-integratie-inspanningen te leveren en hoeft dat ook niet te zijn: de premies die het UWV voor andere arbeidsongeschiktheidsrisico’s rekent worden gebaseerd op de schadelast en als die hoger wordt, wordt ook de premie hoger. Er zit bij het UWV geen drive om de schadelast te beperken, wat bij private verzekeraars heel anders ligt. Daarom zou het wat mij betreft in elk geval zo moeten zijn, dat de nieuwe verzekering helemaal niet wordt uitgevoerd door het UWV, maar door private verzekeraars, die veel meer kennis en kunde in huis hebben.

De kernvraag blijft intussen wel, of deze volgende poging het arbeidsongeschiktheidsrisico voor zelfstandigen af te dekken, wél haalbaar blijkt. Zelfstandigen zijn niet voor niets zelfstandig. Als ze zich hadden willen wentelen in de zekerheid van allerlei afdekkingen van risico’s, waren ze wel in loondienst. Als ze – al dan niet gedwongen – kiezen voor het zelfstandig ondernemerschap, dan hoort daar ook bij het lopen van financiële risico’s. Die worden vaak onderschat. Ook binnen mijn kantoor maak ik daar de voorbeelden van mee.

 

Man verzwijgt fysio-behandeling, raakt verzekering kwijt!

Mocht je nou denken dat je helemaal goed verzekerd bent tegen arbeidsongeschiktheid, kijk alles nog even goed na, vooral als je wel eens bij de fysiotherapeut bent geweest.

Een man die bij Aegon verzekerd was werd arbeidsongeschikt en wilde aanspraak maken op zijn verzekering. Hij is door rugklachten uitgevallen. Hij werkte als cafetariahouder, een beroep dat als ’rugbelastend’ wordt beschouwd.

Fysiotherapeut

Alleen had hij bij zijn aanvraag niet vermeld dat hij bij de fysiotherapeut was geweest voor de behandeling van rugklachten. Hij is zeven keer geweest en heeft een aantal spierversterkende oefeningen meegekregen.

Dit was meer dan 2,5 jaar voordat hij de aanvraag bij Aegon invulde. De man is er tijdens zijn aanvraag mogelijk ook niet specifiek over uitgevraagd door de medisch adviseur van de verzekeraar, staat in de uitspraak van het Kifid.

Hulpverlener

Toch had hij volgens het contract moeten vermelden dat hij eerder bij een hulpverlener was geweest voor klachten. Volgens een beoordeling door een commissie mocht Aegon de man de arbeidsongeschiktheidsuitkering dan ook weigeren.